Αδηφαγία, Στανισλάβ Ιγκνάσι Βιτκίεβιτς

adifagiaΠολωνία, τέλη του 20ού αιώνα. Μια χώρα απόκοσμη που βυθίζεται αργά σε μία συλλογική τρέλα, υπό την απειλή της κινέζικης εισβολής. Ένα κλίμα ζοφερής ματαιότητας που ξεσπά σε εκρήξεις διαστροφικής ηδονής. Ο νεαρός Ζένεζιπ Κάπεν μυείται στα μυστήρια και στα θαύματα της ζωής από τη φιλήδονη πριγκίπισσα Τικοντερόγκα. Γύρω τους, ο διάσημος αιρεσιάρχης των αρχαίων θρησκειών της Ανατολής Μούρτι Μπινγκ, παρανοϊκοί ηγέτες και έκφυλοι αριστοκράτες, ιδιόρρυθμοι καλλιτέχνες και επίδοξοι φιλόσοφοι, άνθρωποι που ξέρουν να συνδυάζουν την αδηφαγία του πνεύματος με τη λαγνεία του σώματος.
Η Ευρώπη μπροστά στους μελλοντικούς ολοκληρωτισμούς της. Προφητικό φιλοσοφικό μυθιστόρημα γραμμένο το 1927 από έναν σημαντικό Πολωνό διανοούμενο. Ένα από τα κορυφαία έργα του ευρωπαϊκού μοντερνισμού, εφάμιλλο για πολλούς του Ανθρώπου χωρίς ιδιότητες του Μούζιλ, του Φερντυντούρκε του Γκόμπροβιτς και των Υπνοβατών του Μπροχ. Πολιτική ουτοπία και κοινωνική αυταπάτη, σεξουαλική φρενίτιδα και μεταφυσικές αναζητήσεις περιβάλλουν το «Μυστήριο της Ύπαρξης». Μια μυθιστορηματική ανατομία της κοινωνίας και της πολιτικής σ’ ένα έργο με διαχρονική αξία όπου κυριαρχεί το γκροτέσκο στοιχείο. [Εκδόσεις Κέδρος]

Η Ευρώπη μπροστά στους μελλοντικούς ολοκληρωτισμούς της.
Προφητικό μυθιστόρημα γραμμένο το 1927 από έναν σημαντικό Πολωνό διανοούμενο. Ένα από τα κορυφαία έργα του ευρωπαϊκού μοντερνισμού.

Αδηφαγία. Το ψυχικό ακόρεστο.
Η ζωή, οι μεταμορφώσεις της, η αξία της.
Η μύηση, η ηδονή, η ματαιότητα.
Η λαγνεία, η μανία, η απόγνωση.
Η ύπαρξη, η ελευθερία, η ουτοπία.
Η διάνοια, η υπέρβαση, η παράνοια.
Η αρχή και το τέλος της αυταπάτης.

Μια μυθιστορηματική ανατομία της κοινωνίας και της πολιτικής σ’ ένα έργο με διαχρονική αξία. [Οπισθόφυλλο]

«Αυτή η φαντασιακή δυστοπία έχει προβλέψει ένα αύριο που έχει ήδη φτάσει: κοινωνική σήψη αποδεκτή από όλους, μοντέρνα τέχνη χωρίς χρησιμότητα, μυστικοί οργανισμοί που ελέγχουν τη σκέψη, κυβερνήσεις που αφήνουν τους λαούς στο έλεος του τίποτα, θρησκευτικοί ηγέτες που κόβουν και ράβουν συνειδήσεις, οι πάντες ελπίζουν σε μεταφυσικές σωτηρίες, η σεξουαλική μανία γίνεται ανεξέλεγκτη, η συλλογική τρέλα βρίσκεται προ των πυλών. Το μέλλον έμοιαζε θολό σαν απόνερα λάντζας.» – Πανδοχείο

«Η λαγνεία επομένως που κυριαρχεί στην Αδηφαγία, το πάθος των πρωταγωνιστών του βιβλίου να «καταπιούν» όλες τις ηδονές ενός κόσμου – που τους καταπίνει εκείνος στο τέλος -, είναι το ομόλογο του νου, η σκοτεινή του πλευρά, ο αντικόσμος.» – Το Βήμα

«Συνομιλώντας με τις φιλοσοφικές, ψυχαναλυτικές και αισθητικές θεωρίες της εποχής του και χρησιμοποιώντας τις μυθιστορηματικές τεχνικές του μοντερνισμού, ο Βιτκίεβιτς πραγματώνει στην «Αδηφαγία», με μαύρο χιούμορ και σαρκασμό, τις φιλοσοφικές και πολιτικές του ιδέες και δημιουργεί ένα ανεστραμμένο μυθιστόρημα μαθητείας που οδηγεί στην καταστροφή.» – Η Καθημερινή

«Witkiewicz created a unique and fascinating hybrid: a novel of education grafted onto a stinging sociopolitical satire that mushrooms into nightmarish dystopian prophecy…one of the most exciting novels of its time.» – Kirkus reviews

«a 500-page futurist novel written in 1927 by a Polish borderline schizophrenic. And for long stretches, Insatiability reads like some kind of joke.» – Publishers Weekly

Σχετικα links: