Αναζητώντας την ελεύθερη αναζήτηση, Ελένη Β. Σεμερτζίδου

Anazitontas_tin_eleytheri_anazitisiΣυμπαθητική νουβέλα με γλυκειές, νεανικές, εσωτερικές αναζητήσεις μέσα από «…δρομάκια  της τέχνης, της φιλοσοφίας, της ποίησης, της ιστορίας…». Αναζωογονητικό, ενδοσκοπικό αλλά και ανάλαφρο διήγημα που «…δημιουργεί την εντύπωση, όχι πως ανακαλύψαμε κάτι καινούριο, αλλά πως θυμηθήκαμε κάτι που είχαμε ξεχάσει», όπως λέει και μια έκφραση του Μπράντλεϋ για την ποίηση σύμφωνα με τη συγγραφέα. Δωρεάν, μικρό, ευχάριστο και καλοκαιρινό (ειδικά προς την Πάτμο…)

«Οι κουρτίνες του δωματίου ανέμιζαν μπροστά από την μισάνοιχτη μπαλκονόπορτα. Το φως από τον εξωτερικό φωτισμό του κήπου διαπερνούσε τις μικρές χαραμάδες από τα παντζούρια και γλιστρούσε μέσα στο σκοτεινό υπνοδωμάτιο. Γύρισα στο πλάι και κοίταξα το μικρό ρολόι που ήταν πάνω στο κομοδίνο. Η ώρα πλησίαζε πέντε το πρωί. Ο Άγγελος κοιμόταν ήρεμα και βαθιά δίπλα μου. Έγειρα ξανά στο κρεβάτι, τον πλησίασα και χάιδεψα τα καστανόξανθα,

ατίθασα μαλλιά του. Το καλλίγραμμο, γυμνό σώμα του αποκαλύπτονταν στα σημεία εκείνα όπου το λευκό σεντόνι που τον σκέπαζε, είχε παραμεριστεί και μαζευτεί. Σε μια γωνιά του δωματίου, πάνω σε ένα τρίποδα, μπορούσα να διακρίνω τον τελευταίο πίνακα ζωγραφικής που είχε ολοκληρώσει εχθές και τον είχε τοποθετήσει σε μια περίοπτη θέση του δωματίου για να τον δω, όταν θα επέστρεφα στο σπίτι από το Πανεπιστήμιο.

– «Αυτός ο πίνακας είσαι εσύ»

μου είχε πει αγκαλιάζοντάς με σφιχτά, όταν μπαίνοντας μέσα στο δωμάτιο αμέριμνη και χωρίς να αντιληφθώ την αιφνίδια παρουσία του από πίσω μου, έμεινα έκπληκτη κοιτάζοντας τα έντονα και φωτεινά χρώματα που αποτυπώνονταν πάνω σ’ αυτόν….»

Σχετικά links: