Από το στόμα της παλιάς Remington, Γιάννης Πάνου

palia-remingtonΉταν ή δεύτερη φορά που περνούσα κάτω από το σπίτι της και πάλι δεν τόλμησα ν’ ανέβω. Μπήκα σ’ όλα τα καφενεία με τ’ αχνισμένα τζάμια, τα χνώτα και τις πυρωμένες θερμάστρες, στάθηκα για κάμποση ώρα με μια τρελή επιθυμία μπροστά στο καπελάδικο με την ξύλινη μόστρα βαμμένη παλιό κίτρινο, μα δεν έλεγα να γλιτώσω από κείνο το ανέμισμα των μαλλιών της που στραφτάλιζε στα μάτια μου με όλο το κόκκινο εβραίικο χρώμα. Η Θεσσαλονίκη με βούλιαζε στη μελαγχολία και πήρα το τραίνο για τη Φλώρινα.

«Είναι τόσο υψηλό το ύφος, τόσα μεγαλόπνοα τα περιεχόμενα και ο συγγραφέας τόσο λιωμένος μέσα στους πρωταγωνιστές του που δεν αναγνωρίζεται… εξαίσια ταπεινός… σοφός… και δεν διαπραγματεύεται την τέχνη του. Τώρα πώς έχω την αίσθηση ότι αδικώ τη Remington; Η Remington είναι η αγωνία της γραφής και της ελληνικής γλώσσας να σπάσει την εντοπιότητά της και να αγκαλιάσει τις μεγάλες ευρωπαίες αδελφές τής… Τζέην Ωστεν.» – Ελευθεροτυπία

«Ας το προκαταβάλουμε ευθύς εξαρχής: η ανάγνωση του πρώτου μυθιστορήματος του Γιάννη Πάνου αποτέλεσε για τον γράφοντα μια κορυφαία αναγνωστική εμπειρία, της οποίας το ίχνος δεν έχουν καταφέρει να σβήσουν οι δύο συναπτές δεκαετίες που έχουν μεσολαβήσει έκτοτε. Ας μας συγχωρηθεί λοιπόν ο θερμός τόνος και ας χρεωθεί όλος στον ενθουσιασμό του εικοσιπεντάχρονου, τότε, άγουρου αναγνώστη.» – Γιώργος Ξενάριος Βιβλιοθήκη

«Το έργο του αυτό δέχτηκε εγκωμιαστικές κριτικές (Μαρωνίτης κ.ά), κυκλοφόρησε σε 4 εκδόσεις μεχρι σήμερα και τείνει να περιβληθεί την αχλύ ενός μύθου.» – Artic

«Με τη Ρέμινγκτον του Γιάννη Πάνου ηρέμησα γνωρίζοντας σε βάθος ότι κανένας δεν ταλαιπωρείται μόνος. ¨Εμαθα πως γράφεται μιά σωστή σελίδα και ταυτόχρονα με δυσκολία δεν πηδούσα σελίδες γιά να δω τι θα γίνει στο τέλος.» – Ηνωμένα Βουστάσια

Στα καλύτερα βιβλία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας

Σχετικά links: