Άσε το κακό να μπει , Τζον Α. Λίντκβιστ

ase-to-kako-na-mpeiΟ Όσκαρ είναι ένα δωδεκάχρονο αγόρι που ζει με τη μητέρα του σε ένα μουντό συγκρότημα πολυκατοικιών στα προάστια της Στοκχόλμης. Ονειρεύεται τον απόντα πατέρα του, πέφτει συχνά θύμα κακοποίησης στο σχολείο και κατουριέται πάνω του κάθε φορά που φοβάται.

Η Έλι είναι το νεαρό κορίτσι που μετακομίζει στο διπλανό διαμέρισμα. Δεν πηγαίνει σχολείο και δεν βγαίνει ποτέ από το σπίτι στη διάρκεια της μέρας. Είναι ένα βαμπίρ 200 χρονών, αιώνια εγκλωβισμένο στην παιδική ηλικία, σκλαβωμένο στην ανάγκη του να πίνει φρέσκο αίμα για να επιβιώνει.

Θύματα και οι δυο, θα γνωριστούν, θα γίνουν φίλοι και θα φτάσουν στο σημείο να εξαρτάται η ζωή του ενός από τον άλλον.

Ο Lindqvist μεταφέρει τον μύθο του βρικόλακα στο σύγχρονο αστικό τοπίο και γνέθει ένα ανατριχιαστικά ρομαντικό θρίλερ, που γνώρισε μεγάλη επιτυχία στην πρόσφατη κινηματογραφική μεταφορά του από τον Τόμας Άλφρεντσον. [Εκδόσεις Οξύ]


«Ο Λίντγκβιστ σχεδιάζει τη σύγχρονη κόλαση με σκηνές φρίκης, αποτρόπαιες έως αποκρουστικές, όχι τόσο για να γράψει μια ακόμη ιστορία τρόμου, αλλά για να επισημάνει τη σήψη μιας κοινωνίας που τρέφεται και επιβιώνει καταβροχθίζοντας τις σάρκες της.»- Η Καθημερινή

«…το «Άσε το κακό να μπει» είναι ένα υπέροχο και όχι μόνο βιβλίο με βρικόλακες. Το αγάπησα πάρα πολύ…Σασπένς, ανατροπές, ανοιχτό στόμα, άνθρωποι που αντιπροσωπεύουν ένα ποσοστό του σουηδικού πληθυσμού, κλειστοί, απομονωμένοι, κάτω από τον ήλιο του μεσονυκτίου που κάνει μαρμελάδα κάθε θέληση, κάθε αισιοδοξία.» – captainbook.gr

«A terrifying supernatural story yet also a moving account of friendship and salvation» – The Guardian

«A whiff of the new Stephen King. Don’t miss it» – The Times

«Lindqvist has reinvented the vampire novel and made it all the more chilling by setting it in the kind of sink estate we all know from the media. Immensely readable and highly disturbing» – Daily Express

«Some truly scary bits … will haunt your dreams. Best read by sunlight.» – Independent on Sunday

«It’s the kind of book that makes you feel compelled to turn the pages even though a part of you really wants to look away. There were moments when I had to put it down and take a deep breath—only to pick it up again a minute later.» – popmatters


Σχετικά links: