Βαμμένα κόκκινα μαλλιά, Κώστας Μουρσελάς

bammena-kokkina-mallia2«Το best seller των τελευταίων ετών. Τα βαμμένα κόκκινα μαλλιά του Κώστα Μουρσελά είναι ένα μυθιστόρημα που προκαλεί, ερεθίζει, εξοργίζει. Ερωτικό, αισθησιακό, χυδαίο, αποτρόπαιο, δοσμένο απλά, με χιούμορ, ειρωνεία και καυστική διάθεση. Η ιστορία ενός θέσει διανοούμενου που εκ των υστέρων διαπιστώνει πως «λάθος ζήσαμε, λάθος πόρτες χτυπήσαμε. Σε λάθος κρεβάτια κοιμηθήκαμε, λάθος πρόσωπα αγαπήσαμε, λάθος επιλογές κάναμε» και ενός άλλου – φύσει διανοούμενου – που αποδεικνύει με τη ζωή του, την πράξη πως όλα θα μπορούσε να είχαν συμβεί και αλλιώς και πως κρίμα για το «μεγάλο λάθος» μας μια και κανείς μας δε γλιτώνει από την τελική κρίση, από τον τελικό και μοιραίο απολογισμό. Ακόμα, η ιστορία μιας γυναίκας που όσο βυθίζεται στους συμβιβασμούς της, όσο αδειάζει, τόσο πλησιάζει στην πληρότητα, όσο απομακρύνεται από τον έρωτα, τόσο τον ανακαλύπτει. «Η τοιχογραφία του Μουρσελά μοιάζει με πίνακα του Ιερώνυμου Μπός: περικλείει τόσες ομάδες ανδρών και γυναικών, σε τόσες στιγμές και καταστάσεις ! Με χιούμορ καταλυτικό, με σαρκασμό, περιγράφονται τα ανθρώπινα, τα ερωτικά, τα σεξουαλικά, άλλοτε με ωμότητα και άλλοτε με νοσταλγία ανθρωπιάς και τρυφερότητας, ενώ στο φόντο διαγράφεται με τρομερή ενάργεια το πολιτικό τοπίο…Το βιβλίο του Μουρσελά δεν περιγράφεται. Διαβάζεται. Απολαμβάνετε. Αποχτήστε το.» Κώστας Σταματίου (ΤΑ ΝΕΑ)

«Χαθήκαμε σε μίζερες σκέψεις και μικρότητες, χωρίς να λύσουμε το μέγα μυστήριο του κόσμου, για να μένει το ερώτημα άλυτο και αδυσώπητο: Πώς έζησες, γιατί έζησες έτσι όπως έζησες, τι θα μπορούσες να κάνεις και δεν έκανες, για άλλο δρόμο έψαχνες, για άλλο νόημα, λάθος κουδούνια, λάθος πόρτες χτύπησες, λάθος δρόμους πήρες, λάθος ανθρώπους αγάπησες, σε λάθος κρεβάτια κοιμήθηκες, σε λάθος σπίτια έζησες. Γιατί τέτοια περιφρόνηση σ’ αυτό που ονειρεύτηκες, σ’ αυτό που σχεδίασες;» [Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα]

«Το 1989 ο Κώστας Μουρσελάς, ήδη διακεκριµένος θεατρικός συγγραφέας, εκδίδει τα «Βαµµένα κόκκινα µαλλιά», το πρώτο του µυθιστόρηµα, και µας συστήνει έναν από τους πιο αξιοµνηµόνευτους χαρακτήρες της ελληνικής λογοτεχνίας: Εµµανουήλ Ρετσίνας, ο επονοµαζόµενος Λούης, η µετενσάρκωση του Αλέξη Ζορµπά στη µεταπολεµική Αθήνα, ένας σχεδόν ωραίος, σχεδόν τεµπέλης, σχεδόν αγράµµατος, σχεδόν άθεος. Μαζί µε τον Κωνσταντίνο Μανολόπουλο, τον διανοούµενο, και την ωραία Μάρθα είναι οι ήρωες µιας ιστορίας πάνω στην οποία θα στηθεί η τοιχογραφίας µιας ολόκληρης εποχής.

…ο κατεξευτελισµός της γυναίκας µέσα από την αφήγηση του Μουρσελά. Δεν είναι η στάση του συγγραφέα, είναι η στάση µιας σεξουαλικά πεινασµένης, λυσσασµένης αρσενικής γενιάς, πορνοδίαιτης και βωµολόχας, µιας γενιάς που έλιωσε τα πόδια της στις «µπουρδελότσαρκες» και που µόνο τη µάνα-γυναίκα σεβόταν…
Η σωτηρία αυτής της κοινωνίας ήταν αυτή η σχεδία βίου, το ξυλάρµενο σωσίβιο, το πιάσιµο της καλής, το βόλεµα ή το άρπαγµα της ευκαιρίας. Ένας λαός έρµαιος στον τυχοδιωκτισµό της πολιτικής, ελπίζοντας µόνο στη λαχειοφόρο τύχη και στο δυάρι µε λουτροκαµπινέ.» – Κώστας Γεωργουσόπουλος, περ. ΛΕΞΗ τ. 112

«Μου έτυχε να διαβάσω ωραία βιβλία, που όµως όταν ήµουν κουρασµένος µε νύσταζαν. Το βιβλίο αυτό του Μουρσελά, κάποιες φορές που το πήρα, κουρασµένος και νυσταγµένος, µε ξενύσταζε. Φοβερό προσόν και απαραίτητο για ένα βιβλίο, όπου το πολυπρόσωπο της αφήγησης απαιτεί να διαβαστεί γρήγορα, αν δεν θέλει να χαθεί µέσα στον κυκεώνα της αφήγησης και να ξεχάσει το whoiswho των ηρώων…» – Μπάµπης Δερµιτζάκης, περ. Έρευνα

«…σχεδόν όλες οι ηρωίδες καταλήγουν πόρνες, είτε αυθεντικές είτε στο «µπορντέλο της ζωής», πάντως εκδιδόµενες στο ανδρικό έλεος.» – Μάρη Θεοδοσοπούλου, εφηµ. Εποχή

«Tα «Βαµµένα κόκκινα µαλλιά» είναι ένα κλασικό πλέον µυθιστόρηµα χαρακτήρων, ένα ψυχολογικό µυθιστόρηµα µε στέρεη κοινωνική σκηνοθεσία και έντονο ερωτισµό.» – Άρης Μαραγκόπουλος

«…το χαρακτήρισαν (έχετε και µετράτε): αισθησιακό, ερεθιστικό, χυδαίο, προκλητικό, τρυφερό. Μέσα από τις σελίδες του -λένε- ξετυλίγεται µια πολύχρωµη τοιχογραφία της εποχής µας, από σύγχρονους Άµλετ, Ζορµπάδες, από αγιοποιηµένα κοπρόσκυλα, αυνάνες, νυµφοµανείς, αστούς, µικροαστούς, από πολλούς πρώην προλετάριους και πρώην ιδεολόγους, κάλπηδες, ξεφτίλες, καριερίστες… µια άλλη γεύση του πάντα σεµνού και µετρηµένου Μουρσελά.» – ΝΕΑ, Ωτοβλεψίες

«Συναρπαστικό ανάγνωσµα. Το λογοτεχνικό γεγονός της χρονιάς, αλλά και ένα κατόρθωµα συνθετικής εργασίας που εγγράφεται αυτοδικαίως στην ιστορία της πεζογραφίας µας… µοιάζει µε πίνακα του Ιερώνυµου Μπος… Το βιβλίο του Μουρσελά δεν περιγράφεται. Διαβάζεται. Απολαµβάνεται. Αποκτήστε το.» – Κώστας Σταµατίου, εφ. ΤΑ ΝΕΑ

[Οπισθόφυλλο Εκδόσεις Πατάκη]

 Σχετικά links: