Κοκαΐνα, Πιτιγκρίλι

kokaina«Ύστερα από μια ερωτική απογοήτευση ο Τίτο Αρνάουντι εγκαταλείπει τις σπουδές στην πατρίδα του την Ιταλία και πηγαίνει στο Παρίσι. Με αφορμή μια δημοσιογραφική έρευνα για τα στέκια των κοκαϊνομανών, γίνεται και ο ίδιος χρήστης, αλλά συγχρόνως εξοικειώνεται με τους κοσμικούς κύκλους της γαλλικής πρωτεύουσας. Εκτός από τις συναναστροφές του με την εκκεντρική και πάμπλουτη Καλαντάν, ο Τίτο αναθερμαίνει τη σχέση του με την πρώτη του αγάπη, τη Μοντ, που εργάζεται ως χορεύτρια στα παρισινά καμπαρέ. Διχασμένος ανάμεσα στις δυο γυναίκες, θα ακολουθήσει τη Μοντ στις περιοδείες της ανά τον κόσμο. Κατά τον συγγραφέα, η ερωτική εξάρτηση μπορεί να αποδειχτεί μεγαλύτερη από εκείνη της κοκαϊνης…» [Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα]

«H »Kοκαΐνα» ανήκει στα λεγόμενα »ανήθικα» έργα του Πιτιγκρίλι, εκείνα που στη διάρκεια του μεσοπολέμου διαβάζονταν κρυφά στις κρεβατοκάμαρες όλης της Eυρώπης, ερεθίζοντας τη μικροαστική σεμνοτυφία με περιγραφές που επέμεναν στα γυμνά πουδραρισμένα χέρια, στα τολμηρά ντεκολτέ και στις βαμμένες βλεφαρίδες.

O Τίτο Αρνάουντι εγκαταλείπει τις σπουδές στην πατρίδα του την Ιταλία και πηγαίνει στο Παρίσι. Με αφορμή μια δημοσιογραφική έρευνα για τα στέκια των κοκαϊνομανών, γίνεται και ο ίδιος χρήστης, αλλά συγχρόνως εξοικειώνεται με τους κοσμικούς κύκλους της γαλλικής πρωτεύουσας. Bρίσκεται διχασμένος μεταξύ δύο γυναικών, την εκκεντρική και πάμπλουτη Καλαντάν, και την πρώτη του αγάπη, τη Μοντ, που εργάζεται ως χορεύτρια στα παρισινά καμπαρέ.

H παροιμιώδης ελευθεριακή στάση του συγγραφέα απέναντι στις συμβάσεις και στους μύθους της αστικής κοινωνίας τού εξασφάλισε την υποστήριξη αντρών τόσο διαφορετικών όσο ο Γκράμσι και ο Μουσολίνι.

O απολαυστικός πρόλογος του Oυμπέρτο Έκο αποτελεί αριστούργημα του είδους και διαβάζεται ως περιεκτική ιστορία του ευρωπαϊκού μεσοπολέμου.»

«Ο ήρωας, Τίτο Αρνάουντι, θα μπορούσε να είναι ένας άλλος μοπασανικός μπελ-αμί, εάν η εξάρτησή του από την κόκα δεν τον οδηγούσε σε διαφορετικές κατευθύνσεις, πιο ηδονικές και, κατ αυτόν, πιο παραδείσιες. Κυνικός και δέσμιος των απολαύσεων, καταφεύγει στην πόλη του φωτός, αναζητώντας στην καρδιά της μπελ επόκ την ολοκλήρωση των επιθυμιών του.» – Βιβλιοθήκη [πηγή: Πολιτεία]

«συγγραφέας ευχάριστος, πνευματώδης, γρήγορος, ακαριαίος» – Ουμπέρτο Έκο [πηγή: Η Καθημερινή]

«Τα κείμενα του είναι γεμάτα καλογραμμένα τσιτάτα κι αυτό ακριβώς του χρέωναν οι επικριτές του. Την φασαριόζικη και επιδεικτική του ανάγκη να «ζωγραφίζει» με τις λέξεις.»- onsports.gr: γνωμικά του βιβλίου και ΠΑΕ ΠΑΟ!

«Pitigrilli … deserves rehabilitation. His bleak and brilliant satire, lush and intoxicating prose, and sadistic playfulness remain as fresh and caustic as they were nine decades ago.» – The Arts Fuse

«Through Tito’s eyes, we see postwar Europe with its poisonous climate and negative energy; Tito reaches the conclusion that the constants in life are nothing but sex, power, greed, and adultery.’ – Library Journal (starred review)

«The name of the author Pitigrilli … is so well known in Italy as to be almost a byword for ‘naughtiness’ ..» – The New York Times

«the novel’s purported depravity may appear mellowed, but Cocaine shocks the system all the same… Cocaine should be required reading for comp lit undergraduates, stand-up comedians, and seasoned linguists.» – Asymptote Journal

«Seriously wicked … It deals playfully and brutally with provocative issues of promiscuity, prostitution and ecstasy, and remains at its heart filled with pure, romantic longing.» – Die Zeit

«Cocaine is a brilliant black comedy that belongs on the same shelf as Evelyn Waugh’s Vile Bodies and Dawn Powell’s The Wicked Pavilion.» – Jay McInerney, author

Σχετικά links: