Η Παναγία των λουλουδιών, Ζαν Ζενέ

panagia-louloudionΝαι, «Η Παναγία των λουλουδιών» είναι ένα όνειρο. Μονάχα μες στα όνειρα βρίσκουμε αυτή τη φοβερή παθητικότητα. Μες στα όνειρα τα πρόσωπα δεν περιμένουν καν το τέλος της νύχτας τους. Μες στα όνειρα οι στραγγαλιστές διασχίζουν τους τοίχους, ο δραπέτης έχει σιδερένιες σόλες και το ρεβόλβερ του είναι γεμάτο με κενό.

Ωστόσο η ίδια κίνηση, που μέσα στο έργο του αλυσοδένει τον Ζενέ μ’ αυτά τα νευρόσπαστα, ταυτόχρονα τον απελευθερώνει, τον αποσπά απ’ το όνειρο και τον μεταμορφώνει σε συγγραφέα. «Η Παναγία των λουλουδιών» είναι ένα όνειρο που περιέχει το ίδιο του το ξύπνημα.

Ζαν-Πωλ Σαρτρ

“A cry of rapture and horror . . . the purest lyrical genius.” —The New York Times

“Genet has taken a tabooed subject and created a world that is out of this world. He is a magician, an enchanter of the first order.” —Richard Wright

“Elegiac elegance, alternately muted, languorous, vituperative, tender, glamorous, bitchy, lush, mockingly feminine, ‘high camp,’ overripe, vigorous, rigorous, exalted. . . . A remarkable achievement.” — The New York Times Book Review

“Only a handful of twentieth century writers, such as Kafka and Proust, have as important, as authoritative, as irrevocable a voice and style.” — Susan Sontag

“Incredible, appalling, thrilling, disturbing, offbeat, eloquent, violently crude, yet compelling. Reflects, as no other book of our time, the lower depths of human existence.” — Boston Herald

«Whether one finds Genet’s work shocking or thrilling, the novel remains almost as revolutionary today as when it was first published in 1943 in a limited edition, thanks to the help of one its earliest admirers, Jean Cocteau.» – Indie Bound

Σχετικά links: