Η Σχεδία, Μιχάλης Μοδινός

hsxediaΠαρίσι, 1818: Μια γυναίκα-Ροβινσώνας, η κυρία Ζεπαρντιέ, επισκέπτεται τον νεαρό ζωγράφο Τεοντόρ Ζερικώ στο εργαστήριό του στην Μονμάρτρη. Έχει πολλά να του αφηγηθεί για την ζωή της, κυρίως όμως τις εμπειρίες της από το ναυάγιο της φρεγάτας «Μέδουσα», που σάλπαρε τον Ιούνιο του 1816 για την ίδρυση μιας αποικίας στην Αφρική και τελικά προσέκρουσε σε ύφαλο στις δυτικές ακτές της, προκαλώντας πολιτικό σκάνδαλο. Από τις συγκλονιστικές σκηνές που διαδραματίστηκαν στην σχεδία με τους ναυαγούς ο Ζερικώ θα ανασύρει το θέμα που θα του χαρίσει αιώνια φήμη. Θα απεικονίσει την οδύσσεια του ανθρώπινου είδους στην περίφημη Σχεδία τού «Μέδουσα», με την οποία αρχίζει η εποχή του ρομαντισμού. Πώς όμως γίνεται τέχνη η καταστροφή; Τι βρίσκεται εκτός πλαισίου του πίνακα; Πώς βοηθούν οι αναμνήσεις μιας γυναίκας από τις εξωτικές περιπλανήσεις της; Και πώς συνεχίζεται η ζωή μετά τα χτυπήματα της μοίρας; Ένα μυθιστόρημα που διαδραματίζεται στην μεταναπολεόντεια Γαλλία, φωτίζει τις αντιφάσεις της «πολιτισμένης Δύσης», συσχετίζει τον Διαφωτισμό με την αποικιοποίηση του κόσμου μας και ξαναφέρνει στην επιφάνεια το μεγάλο θέμα της ανθρώπινης περιπέτειας.απο τον πίνακα του Ζερικώ «Η Σχεδία της Μέδουσας» που με τη σειρά του είναι εμπνευσμένος από το ναυάγιο της γαλλικής φρεγάτας «Μέδουσα» στις ακτές της Αφρικής το 1816.

«Τραγικό συμβάν με πολιτικές, κοινωνικές αλλά και αισθητικές προεκτάσεις, το ναυάγιο της φρεγάτας «Méduse» (Μέδουσα), το 1816, συντάραξε τη Γαλλία. Πέραν της πολιτικής διαμάχης που ξέσπασε τότε ανάμεσα σε φιλομοναρχικούς και δημοκρατικούς, μια σειρά από συγγραφείς και καλλιτέχνες εμπνεύστηκαν από αυτό, καθώς αποτέλεσε ιστορικό γεγονός που συνομίλησε τόσο με τις εικαστικές και τις πλαστικές τέχνες, όσο και με τη λογοτεχνία.»

«Η Σχεδία λοιπόν αποτελεί ένα μυθιστορηματικό παλίμψηστο σε σωστή δοσολογία, ιστορίας και τέχνης.» – Book Press 

«Από τις μαγικές εικόνες της ανθρωπογεωγραφίας, του εξωτισμού και της ταξιδιωτικής περιπλάνησης ως την ημερολογιακή γραφή αλλά και τον τοιχογραφικό κόσμο του ιστορικού και του πολιτικού μυθιστορήματος. Και από τον Μόμπι Ντικ του Χέρμαν Μέλβιλ και την Καρδιά του σκότους του Τζόζεφ Κόνραντ ως το O Παρασκευάς ή Στις Μονές του Ειρηνικού του Μισέλ Τουρνιέ, τον Ροβινσώνα Κρούσο του Ντάνιελ Ντεφόε, το Νησί των θησαυρών του Ρόμπερτ Λούις Στίβενσον, αλλά και το Στομάχι του Παρισιού του Εμίλ Ζολά: η λογοτεχνική γραμμή την οποία σύρει ο Μιχάλης Μοδινός είναι μακρά.» – Το Βήμα

«Το βιβλίο καθηλώνει τον αναγνώστη, τον συγκινεί και πάνω από όλα τον γυρίζει πίσω στον χρόνο, έναν χρόνο διαφορετικό που τον διδάσκει ιστορία.» – culturenow.gr

 «Αξίζει να σημειώσουμε ότι η αναπαρά­σταση της εποχής επιτυγχάνεται με λογοτεχνική πλαστικότητα, που θα τη ζήλευε κι η πιο ακριβής ζωγραφική αναπαράσταση!» – Το Ποντίκι 

 

Géricault_-_La_zattera_della_Medusa

Η Σχεδία της Μέδουσας, Ζαν-Λουί-Τεοντόρ Ζερικώ, Μουσείο του Λούβρου

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Σχετικά links: