Ματωμένα χώματα, Διδώ Σωτηρίου

matomena-homata«Πόλεμοι και ξανά πόλεμοι! Τι στο καλό θα βγάλει η μαγκούφα η εποχή μας και κοιλοπονάει τόσο άγρια;»

Μπήκε το κακό με τους Βαλκανικούς Πολέμους και άργησε να βγει. Χρόνια σπαρμένα με θυσίες, πολέμους και νεκρούς. Η Μικρασιατική εκστρατεία και η καταστροφή.
Η ιστορία του Μανώλη Αξιώτη, Μικρασιάτη αγρότη από τον Κιρκιντζέ. Άνθρωπος του μόχθου, δεμένος με τον τόπο του, το πατρικό του σπίτι, τους χωριανούς του. Ο άντρας που πάλεψε με κορμί και με ψυχή.
Στο Αμελέ Ταμπουρού, τα Τάγματα Εργασίας της Άγκυρας, το 1915.
Στο μέτωπο του Αφιόν Καραχισάρ το 1922.
Μια λεύτερη πατρίδα ονειρευόταν καθώς έσφιγγε τα δόντια και έλεγε:
«Ώρα μάχης, Αξιώτη, ώρα θυσίας. Δεν έχεις ελόγου σου κανένα πάρε δώσε με την πολιτική. Το χρέος σου κάνεις».
Γνώρισε κακουχίες και στερήσεις, είδε βασανιστήρια και θανάτους, έζησε την αιχμαλωσία και την προσφυγιά, για να συλλογιστεί:
«Θηρίο είν’ ο άνθρωπος!»

Το μνημειώδες έργο της σύγχρονης ελληνικής πεζογραφίας που χαρακτηρίστικε «Βίβλος της σύγχρονης εξόδου του Μικρασιάτικου Ελληνισμού».

Από το 1962 που πρωτοεκδόθηκαν μέχρι σήμερα τα «Ματωμνένα Χώματα» έχουν ξεπεράσει σε πωλήσεις τα 400.000 αντίτυπα.
Το βιβλίο έχει μεταφραστεί στις εξής γλώσσες: αγγλικά, βουλγαρικά, εσθονικά, γαλλικά, γερμανικά, ολλανδικά, ουγγρικά, ρώσικα, ρουμανικά, σερβικά, ισπανικά, ιταλικά, τουρκικά και κέλτικα βρετονικά.
Στην Τουρκία το βιβλίο είχε συγκλονιστική απήχηση.

«Τα Ματωμένα χώματα (1962), το δεύτερο μυθιστόρημα της Σωτηρίου, είναι ένα από τα αρτιότερα και γνωστότερα βιβλία για τη ζωή στις χαμένες πατρίδες πριν από τη μικρασιατική καταστροφή αλλά και για την τραγωδία του 1922» – Το Βήμα

«Με […] τα Ματωμένα χώματα, η συγγραφέας ανακαλύπτει το μονοπάτι, που την οδηγεί στο ξέφωτο της προσωπικής γραφής. Θέτει, εξάλλου, με το μυθιστόρημα αυτό ένα όριο τόσο για το έργο της, όσο και για την ελληνική μεταπολεμική πεζογραφία, γενικά.» – Βαγγέλης Κάσσος, «Διδώ Σωτηρίου. Παρουσίαση-Ανθολόγηση» [πηγή:greek-language.gr]

«Πιστεύω ότι πρόκειται τουλάχιστον για το καλύτερο πεζό νεοελληνικό δίπτυχο: ειρήνη – πόλεμος, για την αρτιότερη μετάπλαση σε επική πρόζα μιας μεγάλης και βαρυσήμαντης εθνικής περιπέτειας.» – Επιθεώρηση Τέχνης [πηγή:Ανάπτυξη & Διαχείριση Συλλογών]

«JUST over 40 years ago, Greek and Turkish book-lovers alike burst into tears as they read a new Greek novel: in “Farewell Anatolia”… Until now, the human story of Ottoman society’s violent break-up, under the pressures of war and nationalism, has largely been kept within the Greek-Turkish family» – The Economist

 

Σχετικά links: