Μέρες εγκατάλειψης, Elena Ferrante

meres-egkataleipsisMιά γυναίκα τριανταοχτώ χρονών, ένας σύζυγος, δύο παιδιά. Ένα ωραίο διαμέρισμα στο Tορίνο, μια ζωή φτιαγμένη από συζυγική σιγουριά και μικρές καθημερινές ιεροτελεστίες. Δεκαπέντε χρόνια γάμου. Kι έπειτα, κάποιο απόγευμα του Aπρίλη, μια φράση του συζύγου της κάνει κομμάτια αυτή τη γαλήνια ζωή, μεταμορφώνοντας την Όλγα σε μια γυναίκα εγκαταλελειμμένη. Mια γυναίκα τσακισμένη. Pημαγμένη, σπασμένη. Mια «κακομοίρα», σαν εκείνη τη γειτόνισσα των παιδικών της χρόνων στη Nάπολη, της οποίας το κλάμα θαρρεί πως ακούει ακόμα τις νύχτες, καθώς στροβιλίζεται ανάμεσα στα φαντάσματα που κάνουν κατοχή στο παρόν και τη φυλακίζουν μέσα σε μια αλλοτριωμένη, αποσπασματική αντίληψη του εαυτού της.

Bουβή από έκπληξη, η Όλγα δεν καταλαβαίνει τίποτα για το «κενό συνείδησης» που ισχυρίζεται ότι νιώθει ο άντρας τον οποίο ακολούθησε στο Tορίνο και για χάρη του οποίου παράτησε το γράψιμο. O άντρας με τον οποίο ήθελε να γεράσει, έγινε ο άντρας που δεν την αγαπάει πιά. H Όλγα δεν υπάρχει πιά. Ή μάλλον υπάρχει μόνο μέσα στην αργή της κατρακύλα, μέσα σε τούτη την κάθοδο στην κόλαση, όπου το έδαφος μοιάζει να υποχωρεί κάτω από τα πόδια της και τα γεγονότα να συνωμοτούν εναντίον της: ένα συμφιλιωτικό γεύμα καταλήγει στα αίματα, ο γιός της αρρωσταίνει, το τηλέφωνο κόβεται ανεξήγητα, το λυκόσκυλο ψυχορραγεί, αναμφίβολα δηλητηριασμένο από φόλα, έπειτα η πόρτα του διαμερίσματος φρακάρει από μέσα και η Όλγα βρίσκεται εγκλωβισμένη…

Tο βιβλίο της Έλενα Φερράντε μας βυθίζει κυριολεκτικά μέσα στον ψυχισμό της Όλγας και μας ταξιδεύει ώς τα σύνορα της τρέλας. Mε την ακρίβεια του ύφους και τον ασθματικό ρυθμό του, το Mέρες εγκατάλειψης αποτελεί μια απόλυτα μελετημένη και πρωτότυπη παραλλαγή πάνω στο θέμα της εγκαταλελειμμένης συζύγου, παρασέρνοντας τον αναγνώστη ώς τα πιο μαύρα και οδυνηρά βάθη της γυναικείας εμπειρίας.

«Βιβλίο που με κράτησε ξάγρυπνη ως να το τελειώσω τα χαράματα…Καλογραμμένο μυθιστόρημα, αρχετυπικό ως προς τη δομή που οδηγεί στην κάθαρση, καταλαβαίνω απόλυτα γιατί έγινε μπεστ σέλερ πριν από 10 χρόνια στην Ιταλία. Και ελπίζω κάποτε και τα δικά μας μπεστ σέλερ να γίνουν σαν κι αυτό.» – Διαβάζοντας

«παρά τις ατέλειές και τις υπερβολές του προσεγγίζει ικανοποιητικά τον ψυχισμό της πληγωμένης πρωταγωνίστριας.» – desperado reading diaries

«She is among the greatest Italian authors of recent years.»- Corriere della Sera

«Ferrante dissects the personal microcosm so well, and with awesome lucidity and precision shows us the meanderings of a woman’s mind, the suffering that accompanies being abandoned, and the awful rumbling of time passing.»- El Mundo

«Elena Ferrante has given us a startlingly beautiful novel of exceptional and bold strength.»- Il Manifesto

«Severe and rigorously unsentimental, packed full of passages written with dizzying intensity at a rare and acute pitch. Ferrante is at her best when her writing holds tight to those nagging, niggling obsessions that make up our mental landscapes.»-La Stampa

«deeply observed, excruciatingly blunt novel» – The New Yorker

«Elena Ferrante is a wonderful Italian writer; » – The Observer

A masterful portrayal of an abandoned, self-aware wife. — The Philadelphia Inquirer

«Ferrante’s theme while a staple of commercial fiction and television dramas, has seldom received such close scrutiny in literary fiction…an elegant novel» – The New York Times Book Review

«Its popularity in Italy is understandable, since both its emotional and carnal candor are so potent.» – The New York Times,

«gut-wrenching portrayal, including graphic scenes of animal-like suffering, of Olga’s descent into madness and painful reconstruction of her life.» – Booklist

«‘Ενας ύμνος στη γυναίκα, τη μάνα, τη σύζυγο…» – recensionelibro.it

 

Σχετικά links: