Ο ανηθικολόγος, Αντρέ Ζιντ

anithikologos«Ο νεαρός Μισέλ, που έχει μεγαλώσει σε πουριτανικό περιβάλλον, είναι δέσμιος άπειρων ηθικών καταναγκασμών. Βαριά άρρωστος, ξαναβρίσκει την υγεία του κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού στην Αφρική, όπου και καταλαμβάνεται από μια σφοδρή επιθυμία να γευτεί όλες τις απολαύσεις της ζωής. Επιστρέφοντας μαζί με τη γυναίκα του, τη Μαρσελίν, σ’ εκείνη την αφρικανική γη που αφυπνίζει και διεγείρει τον αισθησιασμό του, δε χάνει την ευκαιρία ν’ απελευθερωθεί από κάθε μορφή συμβατικότητας. Νιώθει τη διεστραμμένη ευχαρίστηση να γίνει ο προστάτης και φίλος ενός μικρού Αραβα, του Μοχτίρ, στον οποίο διακρίνει, με χαρά, μια ροπή προς την κλοπή. Ο Μισέλ συνειδητοποιεί ότι ο ίδιος στερείται κάθε έννοιας ηθικής και ωθούμενος από έναν επικίνδυνο μυστικισμό, θα διαπράξει ένα πραγματικό έγκλημα: βλέποντας πόσο ολέθριο είναι το αφρικανικό κλίμα για την υγεία της γυναίκας του, δεν καταβάλλει καμιά προσπάθεια για να τη σώσει. Αντιθέτως μάλιστα: ο Μισέλ θ’ αφήσει συνειδητά τη Μαρσελίν ν’ αγνοεί τη σοβαρότητα της αρρώστιας της. Και μετά το θάνατό της, θ’ απελευθερωθεί οριστικά από τα τελευταία του δεσμά, τα δεσμά της στοργής και της αφοσίωσης. «

«Ένα πρωί, έκανα μια περίεργη ανακάλυψη που αφορούσε τον εαυτό μου: ο Μοχτίρ, ο μόνος που δε με νευρίαζε ανάμεσα στους προστατευόμενους της γυναίκας μου, ήταν μόνος μέσα στο δωμάτιό μου μαζί μου. Στεκόμουν όρθιος δίπλα στη φωτιά, με τους δύο αγκώνες μου ακουμπισμένους πάνω στο τζάκι, μπροστά σ’ ένα βιβλίο, και μολονότι έδειχνα απορροφημένος, μπορούσα κι έβλεπα μέσα στον καθρέφτη την αντανάκλαση των κινήσεων του παιδιού, στο οποίο είχα στραμμένη την πλάτη. Μια ανεξήγητη περιέργεια μ’ έκανε να παρακολουθώ τις χειρονομίες του. Ο Μοχτίρ δεν ήξερε ότι τον παρακολουθούσα και με νόμιζε βυθισμένο στην ανάγνωση. Τον είδα να πλησιάζει αθόρυβα σ’ ένα τραπέζι όπου η Μαρσελίν είχε ακουμπήσει, δίπλα στο εργόχειρό της, ένα ψαλιδάκι, να το παίρνει διακριτικά και με μια γρήγορη κίνηση να το εξαφανίζει κάτω από το μπουρνούζι του.»

«διατηρεί ακόμα την αλκή του και μεταφέρει αυτούσιο στην εποχή μας, όχι μόνο το διχασμό του ανάμεσα σε δυσανάλογες θεωρίες περί του ζην αλλά, κυρίως, αυτό το θαυμάσια ελλειπτικό παιχνίδι με απωθημένα, λανθάνοντα αισθήματα.» – Βιβλιοθήκη

«Ο ανηθικολόγος» χαρακτηρίζεται ως ένας ύμνος στη χαρά της ανάρρωσης , ένας ύμνος στον κόσμο των χρωμάτων, των αρωμάτων και στο ξανακερδισμένο κορμί.» – Life.gr

«The Immoralist makes us newly aware of our boundaries, asks us to redraw them – and brings into question why we have them in the first place. None of which is an easy process.» – The Guardian

«Gide is emphasizing the theory that each day a man has to invent a new moral system that will be true for that day and then must be discarded for the next day.» – andregide.org

«Not many books as old as the Immoralist continue to be as relevant as Gide’s has… an elegant character study–well-written, tightly built, continually interesting and surprising.» – The Quarterly Conversation

«From the pen of Andre Gide comes one of the most tedious books ever to shock a nation, although the only shock to this reviewer was in how ninety-nine pages of a Dover Thrift edition could contain so few actual events» – about.com

Σχετικά links: