Το χαμένο σαββατοκύριακο, Τσαρλς Τζάκσον

hameno-savvatokuriako«Το σύμπαν του Ντον Μπέρναμ, όπως σχεδόν και κάθε αλκοολικού, δεν είναι παρά μια φαντασμαγορική (και εξαιρετικά οχληρή) σύνθεση από διογκωμένες λεπτομέρειες, από θραύσματα που αποκτούν κρίσιμη σημασία, από ιδιωτικά οράματα που τείνουν ν’ αποκτήσουν διαστάσεις παγκοσμιότητας, από αξιοθαύμαστες αρετές που παραμορφώθηκαν φριχτά, από σφάλματα που περιβάλλονται αμέσως από μιαν αχλή εξιλέωσης και περίτεχνης δικαιολόγησης.

Ο Μπέρναμ (ένα όνομα που αλιεύτηκε από τις σελίδες του σαιξπηρικού Μάκβεθ) δραπετεύοντας από τα ιδεώδη του αμερικανικού ονείρου, θα κατοικήσει, αφού τον δημιουργήσει ο ίδιος, στον πυθμένα ενός εφιάλτη, καίγοντας τις γέφυρες της επικοινωνίας πίσω του, αποφεύγοντας κάθε ουσιώδη επαφή με οποιοδήποτε ον που δεν συμμερίζεται το πάθος του για το αλκοόλ, μένοντας απελπιστικά μόνος με τις φαντασιώσεις και τα κουρελιασμένα του οράματα.

Αν και απέχει εβδομήντα χρόνια από την εποχή μας (και τη λογοτεχνία της) το «Χαμένο Σαββατοκύριακο» θα μπορούσε να είχε γραφτεί σήμερα. Ο ήρωάς του δεν ανήκει παρά στο πάθος και τα φαντάσματά του, αρνούμενος πεισματικά να έχει οποιαδήποτε σχέση με τις μαζικές ασθένειες, μη εντασσόμενος ούτε καν στις στρατιές του Μοναχικού Πλήθους, μη συμμεριζόμενος καμιά κοινωνική αξία. Ο Τζάκσον διάλεξε ένα ύφος που θυμίζει (αμυδρά, αλλά σίγουρα) τόσο το μυθιστόρημα νουάρ, όσο και το καφκικό σκοτάδι. Ο λούζερ θα παραμείνει λούζερ, δεν υπάρχει (γιατί άλλωστε;) οδός διαφυγής. Το ευτυχισμένο τέλος ανήκει στο ψεύδος που επιδιώκει να διαφημίσει μια ευημερούσα (δήθεν) κοινωνία – μια κοινωνία που μπορεί να πείσει ακόμα και τον απόβλητο, τον αλλόκοτο, τον μοναχικό να ενταχθεί κάποτε στους ρόδινους κόλπους της..» [Εκδόσεις Ερατώ]


«Το απόλυτο βιβλίο αλκοολούχας τρέλας… δικαίως θεωρείται για τους πότες ότι το “Junky” του Μπάροουζ για τα πρεζάκια. Ο μεγάλος ύμνος. Η μαθητεία της καταστροφής. Η αποφύγη της αρρώστειας του αλκοόλ σε όλου το μεγαλείο.» – vakxikon.gr

«Το Χαμένο Σαββατοκύριακο, όπως και να διαβαστεί, σίγουρα πάντως όχι με τονισμένο το ερωτικό-συναισθηματικό στοιχείο, αποτελεί μια κορυφαία στιγμή στο πλαίσιο της ψυχολογικής διαγραφής των εξαρτημένων χαρακτήρων. Πρόκειται για ένα κείμενο που περιπλανιέται μαζί με τον αλκοολικό αντιήρωα Μπέρναμ στις θάλασσες του οινοπνεύματος που ο ίδιος δημιουργεί, καταγράφοντας τις ψυχικές και σωματικές αντιδράσεις του σε ένα εφιαλτικό αλκοολικό ημερολόγιο.» – bookstand

“A masterpiece of psychological precision.” – The New York Times Book Review

“Marvelous and horrifying. . . . The best fictional account of alcoholism I have read.” – Kingsley Amis

“A masterpiece . . . a book so powerful and understanding that many readers will find themselves riveted to their chairs until the end.” – The Saturday Review of Literature

«since the publication of Charles Jackson’s sombre novel about an alcoholic, an unprecedented amount of attention has been paid to the drinking of alcohol and the problems arising therefrom.» – Life magazine, 1946


Σχετικά links: