Ο Λόφος των Ονείρων, Άρθουρ Μάχεν

olofostononeiron

«Ο λόφος των ονείρων», είναι ένα μοναδικό λογοτεχνικό αριστούργημα, (από αξιόλογους κριτικούς έχει ειπωθεί ότι είναι το πιο όμορφο βιβλίο που έχει γραφτεί στην αγγλική γλώσσα), και τολμώ να πω ότι είναι ένα από τα ωραιότερα βιβλία που έχω διαβάσει ποτέ μου.
Το εκστατικό, εξαίσιο και συγκλονιστικό αυτό έργο του Άρθουρ Μάχεν, είναι η κραυγή απελπισίας ενός ονειροπόλου ενάντια στη σάπια κοινωνία που ζούμε, είναι ένα κάλεσμα στο όνειρο, μια αλχημική μεταστοιχείωση της μολύβδινης καθημερινής πραγματικότητας σε χρυσάφι της φαντασίας, ένα γοητευτικό και συνάμα τρομακτικό ταξίδι μέσα στην άβυσσο της ανθρώπινης ψυχής και σε τόπους μαγεμένους, ιδωμένους με το βλέμμα ενός λογοτέχνη που πασχίζει να βάλει σε λέξεις το ανείπωτο, που βασανίζεται ξαγρυπνώντας να εκφράσει το ανέκφραστο, να περιγράψει το απερίγραπτο, να διηγηθεί το ανεκδιήγητο. Είναι ένας ύμνος προς την ανθρώπινη φαντασία, και ένα ονειροπόλο ρέκβιεμ για το πεπρωμένο μιας ευαίσθητης ψυχής.
Οι σελίδες του είναι κυριολεκτικά πλημμυρισμένες από οράματα και έκσταση, και από μια μεταφυσική, υπαρξιακή αγωνία, με την οποία σαφώς ταυτίζεται ο ονειροπόλος αναγνώστης, αντικρίζοντας τον ήρωα ως συνταξιδιώτη και αδελφό του. Θα έλεγε κανείς ότι οι σελίδες του είναι μαγεμένες από μια νοσταλγία για άλλους τόπους και άλλες ζωές, για άλλους χρόνους και άλλους κόσμους, πέρα από τον απογοητευτικό κόσμο της καθημερινής πραγματικότητας. Είναι μια εκ βαθέων εξομολόγηση, ένα suspiria de profundis, ένας «στεναγμός εκ βαθέων», ένα καρδιακό συμβόλαιο ανάμεσα στον συγγραφέα και στον αναγνώστη του.
Είναι η αρχετυπική ιστορία όλων των ονειροπόλων, που βρέθηκαν ξένοι σε έναν ξένο γι’ αυτούς κόσμο, και αναζήτησαν τη χαμένη τους πατρίδα, βουτηγμένοι στην έμπνευση, στη θλίψη και στα οράματα. Νομίζω πως αποτελεί την πεμπτουσία της λογοτεχνίας του Φανταστικού…

«Υπάρχουν κάποια έργα που ξεπερνούν κατά πολύ τις προσδοκίες του αναγνώστη από ένα απλό συγγραφικό πόνημα, αφήνοντάς τον έκθαμβο μπροστά στις πύλες διαστάσεων και κόσμων πέρα από τις πέντε αισθήσεις. Ο «Λόφος των Ονείρων» (1907) ανήκει σ’ αυτό το σπάνιο είδος…» – diavaseme.gr

Ο Χ. Φ. Λάβκραφτ έχει γράψει για τον Άρθουρ Μάχεν:
«Από όλους τους δημιουργούς του Κοσμικού Τρόμου, ανυψωμένου στην πιο υψηλή καλλιτεχνική του βαθμίδα, πολύ λίγοι ή κανένας δεν μπορεί να ελπίζει να φτάσει το μεγαλείο του ¶ρθουρ Μάχεν, συγγραφέα μικρών και μεγάλων διηγήσεων στις οποίες τα στοιχεία του κρυμμένου τρόμου και του φόβου που παραμονεύει στις σελίδες του αγγίζουν ασύγκριτα επίπεδα σε ουσία και αληθοφάνεια. Ο κύριος Μάχεν είναι ένας άνθρωπος των γραμμάτων και διδάσκαλος ενός μοναδικού λυρικού και εκφραστικού ύφους. Έζησε μια ζωή αφιερωμένη στη δημιουργία του Φανταστικού, αλλά και σε αρχαιολογικές εξερευνήσεις, συνεπαρμένος από τα μυστήρια των σκοτεινών κελτικών δασών και από τους θρύλους της γενέτειράς του, της Ουαλίας, λάτρης της διαλεκτικής και της μεταφυσικής φιλοσοφίας. Το αναμφισβήτητο γεγονός στην περίπτωση του Μάχεν είναι αυτό: το δυναμικό και τρομακτικό υλικό στα έργα του, στέκει μοναδικό στο είδος του, και υψώνεται σαν ξεχωριστό σύμβολο, σημαδεύοντας την εποχή του αλλά και την Ιστορία της Λογοτεχνίας του Φανταστικού…» (H. P. Lovecraft, Supernatural Horror in Literature) – Πρωτοπορία

«Ο Λόφος των Ονείρων είναι ένας θρίαμβος της φαντασίας ενάντια στη σκληρή πραγματικότητα, μιας φαντασίας που έχτισε μια πόλη δίχως μάρμαρα και τη φύτεψε με κληματαριές και πρίνους και έφερε πίσω, από τα σκοτάδια περασμένων εποχών, έναν αρχαίο ρωμαϊκό πληθυσμό, και τρόμους και εκστάσεις και κοπέλες που είχαν χορέψει με σάτυρους…» – Λόρδος Ντάνσανι

Σχετικά links: