Οι 120 μέρες των Σοδόμων, Marquis De Sade

120-meres-ton-sodomon

Τέσσερις εύποροι άντρες απαγάγουν 24 παρθένα αγόρια και κορίτσια και τα υποβάλλουν σε κάθε είδους σεξουαλικού και σαδομαζοχιστιού οργίου, ενώ ταυτόχρονα πρώην ιερόδουλες διηγούνται παλιές ερωτικές ιστορίες.

«… Απ’ όλα του τα έργα, οι 120 μέρες είναι αυτό που μας θυμίζει περισσότερο τον προσωπικό του τόνο, όπως φαίνεται στην αλληλογραφία του’ είναι σαν να πιάνουμε πάνω σε μια μαγνητοταινία την ανάσα της φωνής του, το παραλήρημα της μοναξιάς του. Αυτό το μαύρο διαμάντι ωστόσο αγγίζει τη σημερινή ευαισθησία με μια μοναδική ενάργεια.
Αν ο Σαντ δεν αρέσει, είναι γιατί δεν ήθελε ν’ αρέσει.
Ένα όπλο τού απομένει μέσα στο σκοτάδι του για να εκδικηθεί μια κοινωνία που τον κρατά φυλακισμένο: να τη δείξει μέσα στην αυθαιρεσία της και ν’ ανατρέψει τις ηθικές της αξίες. Η επανάσταση που θα ακολουθήσει θ’ ανατρέψει μια τάξη πραγμάτων (μια επανάσταση, έλεγε ο Χέγκελ, δεν αναστατώνει παρά για ν’ αποκαταστήσει θεσμικά μια κατάσταση που ωρίμασε) όσο για τις ηθικές αξίες, αυτές είναι σκληρά καρύδια’ κι όσο δεν κλείνει αυτός ο λογαριασμός, ο Σαντ θα είναι πάντα επίκαιρος και θα καίει σαν αναμμένο κάρβουνο. Εκείνος τουλάχιστον δεν περίμενε πολλά’ γι’ αυτό κι έγραφε στη διαθήκη του: «Αφού σκεπάσουν το λάκκο μου, ας σκορπίσουν από πάνω βαλανίδια για να σκεπαστεί με τον καιρό η επιφάνεια και να χαθούν τα ίχνη του τάφου μου από το πρόσωπο της γης, όπως κολακεύω τον εαυτό μου να πιστεύει πως η θύμησή μου θα σβήσει μέσα στα μυαλά των ανθρώπων, με την εξαίρεση ωστόσο των λίγων εκείνων που είχαν την καλοσύνη να μ’ αγαπήσουν ως την τελευταία στιγμή. Θα πάρω μαζί μου στον τάφο τη γλυκιά τους ανάμνηση».

«το πιο ελεύθερο πνεύμα της ιστορίας» – Γκιγιώμ Απολλιναίρ

«μια σημαντική συμβολή στη σκοτεινή πλευρά της ανθρωπότητας» – Σιμόν Ντε Μποβουάρ

«δεν είχε σαν στόχο ν’ αρέσει στον αναγνώστη σύμφωνα με τους κανόνες της κλασικής αισθητικής αλλά, αντίθετα, να του προκαλέσει αποστροφή, να τον σοκάρει, να τον βιάσει… Θέλει να ωθήσει τη γλώσσα ως τα πιο ακραία σημεία, ως το ανείπωτο, το ανυπόφορο.» – Κοινο_Τοπία (αφιέρωμα Μαρκήσιος Ντε Σαντ)

«Οι 120 μέρες στα Σόδομα δεν τίποτε άλλο από μια επιτομή χριστιανικών και παραχριστιακών μαρτυρίων και ιεροεξεταστικών μεθόδων υπό τον μανδύα των αυτόνομων διαδοχικών επεισοδίων» – Τέχνη Σύμπαν και Φιλολογία: Μαρκήσιος ντε Σαντ ή τα υπόγεια του Χριστιανισμού.

«Sade was one of the most radical minds in Western history, one that touched, with astonishing fusion of madness and cold rationality, on some of the most central aspects of psychic life… He remains a great, horrifying, but also vastly illuminating figure» – Newsweek

«The result is an exhaustive, somewhat bewildering work of erotic algebra. Besides every permutation of hetero- and homosexual interaction, Sade’s libertines enjoy blasphemy, coprophilia, and necrophilia; and the narrative includes descriptions of torture, mutilation, and murder so brutally graphic that the book is a test of readerly endurance.» – glbtq.com

Σχετικά links: