Ταξίδι στην άκρη της νύχτας, Σελίν

taxidi-akri-nuhtas«Αριστούργημα!»… «Ανοσιούργημα!»… «Μνημειώδες!»… «Ελεεινό!»… «Υψηλό!»… «Χυδαίο!»… «Κωμικό!»… «Τραγικό!»… «Κωμικοτραγικό!»… «Φιλάνθρωπο!»… […] «Ακροδεξιό!»… «Αναρχικό!»… […] «Έκφυλο!»… «Χειμαρρώδες!»… «Ηρωικό!»… […]

Μυριάδες λέξεις γράφτηκαν ήδη το 1932, όταν οι εμβρόντητοι αναγνώστες σαλπάρισαν γι’ αυτό το αναπάντεχο ταξίδι, που άλλαξε τα τοπία της γλώσσας, της τέχνης, της ζωής! Μυριάδες γράφονται ακόμη, γιατί το ασύγκριτο μυθιστόρημα του Σελίν εξακολουθεί να μας συγκλονίζει, να μας μεταμορφώνει, να μας μετουσιώνει. Κανείς δεν επέστρεψε, κανείς δεν θα επιστρέψει αλώβητος από την «άκρη της νύχτας».


«Δεν μας εμποδίζει κανείς να παραδεχτούμε όμως ότι ανάμεσα στα ύψιστα λογοτεχνικά αγαθά του 20ού αιώνα έχει περίοπτη θέση, χωρίς αμφιβολία, ένα βιβλίο. Δεν είναι άλλο από το περιβόητο Ταξίδι στη άκρη της νύχτας του Λουί Φερντινάν Σελίν» – LIFO

«Στο Ταξίδι στην άκρη της νύχτας κατάφερε ουσιαστικά με ένα και μόνο εύρημα να αλλάξει το «επίσημο ένδυμα» της λογοτεχνίας. Έβγαλε τον προφορικό λόγο από την τυραννία των εισαγωγικών μολύνοντας έτσι όλο το σώμα της πρόζας με τα λόγια του δρόμου.» – culturenow.gr

«Ο συγγραφέας ενός από τα κορυφαία μυθιστορήματα του 20ου αιώνα, ο άρχοντας του βόθρου της ανθρώπινης ψυχής, γνωστός με το ψευδώνυμο Σελίν, είναι μία από τις πιο αμφιλεγόμενες περιπτώσεις στο λογοτεχνικό σύμπαν.» – protagon.gr

«Είναι μια βουτιά στην ανθρώπινη φύση κι αυτή συχνά περιλαμβάνει και τα σκατά μας.» –  diavazontas.blogspot.gr

«Στις εξακόσιες τόσες σελίδες του «Ταξιδιού» ξεχνάς τα μικρά σου προβλήματα, επειδή εδώ είναι πόλεμος, όχι παίξε γέλασε» – bookpress

«Στον αιθεροβάμονα, τον ρομαντικό κι ενθουσιώδη «εραστή» της λογοτεχνίας, παραδίδει τον αληθινό κόσμο ενώ στον προσγειωμένο, συμφιλιωμένο ή μη με την ανθρώπινη μοίρα, προσφέρει τη μόνη δυνατή παρηγοριά: την τέχνη.» – frear.gr

“Céline is my Proust!…..Céline is a great liberator.” Philip Roth – The New Yorker

«Céline is not one of us. It is impossible to accept his profound anarchy, his contempt, his general repulsion, from which he doesn’t exempt the proletariat.» – marxist.org (1932 review)


Σχετικά links: