To Κλειδί, Τζουνιτσίρο Τανιζάκι

to-kleidi[…] Ήθελα κρυφά να διαβάζει το ημερολόγιο μου. Ήταν αλήθεια πως «ένας άνθρωπος σαν και μένα, που δεν ανοίγει την καρδιά του στους άλλους, χρειάζεται τουλάχιστον να μιλάει και ν’ ακούει ο ίδιος τον εαυτό του», ένας όμως απ’ τους λόγους που έγραφα ήταν να τα διαβάζει κι ο άντρας μου. […] Ως προς αυτήν τη μυστικοπάθεια, για την οποία ο σύζυγός μου με περιγελούσε, κι αυτός δεν ήταν καλύτερος. Και αυτός και εγώ, ξέροντας ότι διαβάζουμε αντίστοιχα στα κρυφά ο ένας το ημερολόγιο του άλλου, σηκώσαμε φράγματα, στήσαμε εμπόδια στους δρόμους μας, πήραμε όσο πιο πλάγιους δρόμους μπορούσαμε και, όπως ήταν αναμενόμενο, η επίτευξη των σκοπών μας παρέμεινε μέχρι τέλους αβέβαιη· τέτοιοι ήταν οι όροι του παιχνιδιού μας. […]

«Το κλειδί», γραμμένο το 1956, είναι το προτελευταίο μυθιστόρημα του Τζουνιτσίρο Τανιζάκι. Πραγματεύεται ένα από τα αγαπημένα θέματα της ιαπωνικής λογοτεχνίας, αυτό του ηλικιωμένου άνδρα που έχει ακόμα μέσα του τη φλόγα του έρωτα και που το όψιμο πάθος του τον οδηγεί στην καταρράκωση.

«Το κλειδί» είναι ένα μυθιστόρημα που αναπτύσσεται με τη μορφή δύο ημερολογίων που κρατούν αντιστοίχως ο άντρας και η γυναίκα, παντρεμένοι χρόνια και κουρασμένοι. Από ένα σημείο και μετά, ο καθένας προορίζει το ημερολόγιο για την κρυφή ανάγνωση από τον άλλο, με σκοπό να τον ερεθίσει αλλά και για να τον πληγώσει. Η διαφορά που δημιουργείται ανάμεσα στα δύο ημερολόγια δημιουργεί μια συνεχή ένταση και μας κάνει να γινόμαστε συνένοχοι του ενός ή του άλλου από τους συζύγους -αυτό εναπόκειται στον αναγνώστη.

«Κεντημένο θαρρείς σταυροβελονιά, το «Κλειδί» του Τζουνιτσίρο Τανιζάκι είναι ένα βιβλίο που δεν φεύγει εύκολα από τη μνήμη, δουλεύει ύπουλα η κάθε του λεπτομέρεια ακόμα και μέρες αφού το έχεις τελειώσει, αποζητάς να το ξαναδιαβάσεις γιατί είναι σίγουρο πως όλο και κάποιος υπαινιγμός σου έφυγε.»- ‘Διαβάζοντας’

«μια ερωτική μυθιστορία αριστοτεχνικά υφασμένη και εστιασμένη πάνω στο σαρκικό πάθος ,που ξεσπάει με σφοδρότητα και κονιορτοποιεί κυρίως την ανειλικρίνεια την καλά κρυμμένη στην ρουτίνα της ζωής ενός παντρεμένου ζευγαριού» – Λέσχη Ανάγνωσης του Degas

«Ο Τανιζάκι, ο εκ των κορυφαίων εκπροσώπων της ιαπωνικής λογοτεχνίας, θα δώσει την δική του θέση, θα εντρυφήσει και θα αναμοχλεύσει λόγια και πράξεις για να μπει βαθιά σε έναν ρόλο που θυμίζει «ηδονοβλεψία» όταν με μορφή κατασκόπου και σαν να παραφυλάει στην κλειδαρότρυπα ενός δωματίου,…» culturenow.gr

«Η υποκρισία μιας κοινωνίας – της ιαπωνικής στην προκειμένη περίπτωση -, το στρίμωγμα των επιθυμιών και των ενστίκτων υπό το βάρος ενός επιβεβλημένου πρωτοκόλλου συμπεριφοράς, ο συναισθηματικός δεσμός ως συμβόλαιο τύπων, η μοναξιά.» – No14ME

«Μια ιστορία που νοσηρά παρασύρει σε έναν λαβύρινθο αναζήτησης μεγαλύτερης ηδονής τον άνδρα ο οποίος αισθάνεται αδύναμος και καταφεύγει σε άλλες δυνάμεις προκειμένου να γευτεί την ηδονή που του αναλογεί στο έπακρο.» – thessaloniki-portal.gr

«At once sensational and serious… beautifully captures the male-female interplay of the two diaries.» –  The New York Times Book Review

«That [The Key] is a work of art can never be in doubt. Tanizaki’s style in this novel has been compared…to that of Andre Gide» – New Statesman

«It is not for queasy sensibilities.» – Kirkus Reviews

Σχετικά links: