Το κουτσό, Χούλιο Κορτάσαρ

to-koutso

«Ο άνθρωπος είναι το ζώο που παίζει […] Θα μου ήταν αδύνατο να ζήσω αν δεν μπορούσα να παίξω. Για μένα το γράψιμο αποτελεί μέρος του κόσμου των παιχνιδιών.»

«… ξυπνάς με τα υπολείμματα του παραδείσου που μισοείδες στο όνειρο να κρέμονται πάνω σου σαν τα μαλλιά ενός πνιγμένου: τρομαχτική ναυτία, άγχος, μια αίσθηση του επισφαλούς, του ψεύτικου και ιδίως του μάταιου. Πέφτεις μέσα ενώ πλένεις τα δόντια σου, είσαι πραγματικά δύτης των νιπτήρων, είναι σαν να σε ρουφάει η άσπρη λεκάνη, γλιστράς σε αυτή την τρύπα μαζί με το πουρί των δοντιών, τις μύξες, τα φλέγματα, την πιτυρίδα, τα σάλια και αφήνεσαι να παρασυρθείς με την ελπίδα πως έτσι θα επιστρέψεις στην προηγούμενη κατάσταση, σ’αυτό που ήσουν πριν ξυπνήσεις και το οποίο συνεχίζει να επιπλέει, βρίσκεται ακόμα μέσα σου, ταυτίζεται με σένα, αλλά έχει αρχίσει να απομακρύνεται. Πέφτεις για μια στιγμή μέσα ώσπου οι αμυντικοί μηχανισμοί της αφύπνισης, αχ τι όμορφη έκφραση, αχ τι γλώσσα, αναλαμβάνουν να σε συγκρατήσουν…»

Το έργο του Κορτάσαρ παρουσιάζει ορισμένα χαρακτηριστικά που είναι λίγο ως πολύ κοινά σε όλους τους σύγχρονους λατινοαμερικανούς ομότεχνούς του. Αφομοιώνει μ’ έναν τελείως φυσικό τρόπο τις ανανεωτικές τεχνικές του σύγχρονου μυθιστορήματος και συνδυάζει τη δημιουργική φαντασία με το ρεαλισμό. Διαφέρει όμως, γιατί από το έργο του απουσιάζουν σχεδόν παντελώς το μπαρόκ και ο μαγικός ρεαλισμός, αλλά και γιατί ο Κορτάσαρ ασχολείται κυρίως με τα προβλήματα των ανθρώπων που ζουν στα μεγάλα αστικά κέντρα.

Το «Κουτσό» δεν αφηγείται μια ιστορία ξένη προς το συγγραφέα· το υλικό του είναι εν μέρει αυτοβιογραφικό και ο Κορτάσαρ έχει πει: «Αν δεν έγραφα αυτό το βιβλίο εκείνη την εποχή, μάλλον θα έπεφτα στον Σηκουάνα». Το «Κουτσό» θεωρείται από ορισμένους δύσκολο βιβλίο, φιλοσοφικό και μεταφυσικό, εκείνο όμως που κυρίως το χαρακτηρίζει είναι το χιούμορ.

Δημιουργήθηκε με τη φιλοδοξία να είναι ένα μυθιστόρημα που θα συμπεριλαμβάνει τα πάντα, ένα βιβλίο που θα είναι πολλά βιβλία. Σύμφωνα με τον Κάρλος Φουέντες, «Δεν είναι απλώς ένα μυθιστόρημα, αλλά το κουτί της Πανδώρας». Πέρα από την ιστορία που αφηγείται, θέτει πάρα πολλά προβλήματα, υπαρξιακά και αισθητικά. Είναι ένα έργο που διαπνέεται από τον άνεμο της δημιουργικής ελευθερίας. […]

(από την εισαγωγή του μεταφραστή)

«Η πιο επαναστατική επίθεση ενάντια στο παραδοσιακό μυθιστόρημα.» – Σάουλ Γιούρκεβιτς

«Το» Κουτσό ό,τι και να σου πούν ,ό,τι και να πληροφορηθείς γι αυτό,δεν το φτάνεις. Μόνο αν το διαβάσεις ξανά και ξανά με την διάθεση που του πρέπει- διότι αλλιώς έχεις χάσει από χέρι-θα το κατακτήσεις και δεν υπάρχει άλλη απόληξη,αν στ΄αλήθεια νιώθεις ένα τόσο δα στοιχείο από την μαγεία της λογοτεχνίας ,θα το λατρέψεις!» – Λέσχη Ανάγνωσης του Degas

«Δεν μπορώ να ισχυριστώ πως αν δεν είχα διαβάσει το συγκεκριμένο μυθιστόρημα θα βουτούσα στον Θερμαϊκό, αλλά σίγουρα θα είχα στερηθεί μία αναγνωστική εμπειρία που ξεπερνά τα στενά όρια της απόλαυσης και προσεγγίζει αυτά του βιώματος.» – Artcore

«nothing prepared anyone for Hopscotch….an earthquake of language, an assault on reality» – The New York Times

«The most magnificent novel I have ever read, and one to which I shall return again and again.» – The New York Times Books

«The most powerful encyclopedia of emotions and visions to emerge from the postwar generation of international writers.» – The New Republic

«Hopscotch is one of those experiences that no bibliophile worthy of the name should be without.» – The Quarterly Conversation

«some of the most memorable incidents in modern fiction» – Los Angeles Review of Books

«Cortazar’s masterpiece . . . The first great novel of Spanish America.» – The Times Literary Supplement

«Hopscotch, in its depth of imagination and suggestion, in its maze of black mirrors, in its ironical potentiality-through-destruction of time and words, marks the true possibility of encounter between the Latin-American imagination and the contemporary world.» – Commentary

Σχετικά links: