Το μηδέν και το άπειρο, Άρθουρ Καίσλερ

to-miden-k-to-apeiro-patakis

“ο κίνδυνος δεν είναι ότι μπορούμε να ξυπνήσουμε ένα πρωί και να βρεθούμε σ’ ένα φασιστικό κόσμο. Ο κίνδυνος είναι ότι πέσαμε στο κρεβάτι την προηγούμενη νύχτα, σ’ έναν κόσμο που είχε γίνει φασιστικός, χωρίς να το πάρουμε είδηση”
Ά. Καίσλερ

Η Ρωσική επανάσταση του 1917 συγκλόνισε τον κόσμο. Οι ταπεινοί και καταφρονεμένοι όλης της γης άρχισαν να ελπίζουν σε μία καλύτερη ζωή. Οι ισχυροί τρόμαξαν. Η Ιστορία πορεύτηκε όπως γνωρίζουμε πια σήμερα. Αλλά οι άνθρωποι της εποχής εκείνης δεν ήξεραν. Αγωνίστηκαν για να οδηγήσουν την ανθρωπότητα σε μία καλύτερη ζωή. Ο Ν.Σ. Ρουμπασόφ είναι μπολσεβίκος της λεγόμενης «παλιάς φρουράς». Έχει παλέψει, έχει ελιχθεί και έχει επιβιώσει από πολλές εκκαθαρίσεις. Αλλά φτάνει η στιγμή που συλλαμβάνεται ως «εχθρός του λαού». Στη φυλακή, ο Ρουμπασόφ βρίσκεται αντιμέτωπος με τη συνείδησή του. Τι ήταν η Επανάσταση; Γιατί έγινε; Πέτυχε το στόχο της; Γιατί δεν καλυτέρεψε η ζωή των ανθρώπων; Ποιος ήταν πραγματικά ο δικός του ρόλος;
Στο κλασικό αυτό μυθιστόρημα, ο Καίσλερ επιχειρεί να αναλύσει τις διαβόητες «δίκες της Μόσχας», που συγκλόνισαν την ανθρωπότητα κατά τη δεκαετία του 1930. [Εκόσεις Νησίδα]

Το Μηδέν και το Άπειρο (1940) υπήρξε από την πρώτη στιγμή τεράστια εκδοτική και εμπορική επιτυχία. Μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες και, επάξια, κατέκτησε θέση ανάμεσα στα κορυφαία «μυθιστορήματα ιδεών» του 20ού αιώνα. Με εντυπωσιακή οξυδέρκεια, αλλά και με τη ματιά και τη γνώση του ανθρώπου που γνωρίζει «από μέσα» τις πρακτικές του κομμουνιστικού κινήματος, ο Καίσλερ προσεγγίζει εδώ, εμμέσως πλην σαφώς, το ακανθώδες ζήτημα των περιβόητων Δικών της Μόσχας, στις οποίες ο Στάλιν και το καθεστώς του εξόντωσαν -μεταξύ άλλων- και όλη την «παλιά φρουρά» των Μπολσεβίκων.
Μέσω του ήρωά του, του Ρουμπάσοφ, μέλους της ιστορικής ηγεσίας του κόμματος, αλλά και μέσω των παράπλευρων ιστοριών και των άλλων χαρακτήρων του μυθιστορήματος, ο Καίσλερ φωτίζει τους μηχανισμούς και τις ψυχολογικές διεργασίες που ωθούσαν τους κατηγορουμένους σε αυτές τις «δίκες» να ομολογούν εγκλήματα που… ποτέ δεν διέπραξαν. [Εκδόσεις Πατάκη]

«Διαβάζοντας την τελευταία λέξη του μυθιστορήματος του Άρθουρ Καίσλερ «Το μηδέν και το άπειρο», δεν μπορείς παρά να αναφωνήσεις «Τι βιβλιάρα είναι αυτή».» – ‘Διαβάζοντας’

«Το Μηδέν και το άπειρο είναι μια καταβύθιση στις σκέψεις και τα συναισθήματα αφενός του φυλακισμένου και ανακρινόμενου, αφετέρου των ανακριτών του – η διαλεκτική είναι αναγκαία» – Book Press

«Ολο το έργο είναι μια φιλοσοφία της Ιστορίας, η οποία με μακιαβελικό τρόπο καταστρέφει ό,τι μπαίνει εμπόδιο στον δρόμο της, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει τον θάνατο χιλιάδων ανθρώπων.» – Η Εφημερίδα των Συντακτών

«Τελείωσα το Μηδέν και το Άπειρο το Σάββατο το απόγευμα, αφού παρακάλεσα το σπίτι για απόλυτη ησυχία. Είχαν μείνει καμιά εικοσαριά σελίδες, διάβασα την κάθε μία δυο-τρεις φορές, και μετά πήγα στο μπάνιο κι έβαλα τα κλάματα. Έτσι απλά.» – Don’t Ever Read Me

«One of the few books written in this epoch which will survive it.» –  New Statesman

«A rare and beautifully executed novel.» –  New York Herald Tribune

«It moves with the speed, directness, precision and some of the impact of a bullet.» – Time

«A remarkable book. A grimly fascinating interpretation of the logic of the Russian revolution, indeed of all revolutionary dictatorships, and at the same time a tense and subtly intellectualized drama.» –  The Times Literary Supplement

«It is the sort of novel that transcends ordinary limitations, and that may be read as a primary discourse in political philosophy.But this observation should frighten no one from the book… It is a far cry from the bleak topical commmentaries that sometimes pass as novels. The magic effect of Darkness at Noon is its magnificant tragic irony.» – New York Times review, May 1941

«One cannot, I think, argue that Darkness at Noon is simply a story dealing with the adventures of an imaginary individual. Clearly it is a political book, founded on history and offering an interpretation of disputed events… He is writing about darkness, but it is darkness at what ought to be noon.» –  George Orwell, 1944

«This is a story that everyone needs to know, one that cuts to the heart of what it means to be a prisoner without rights. And that’s just as relevant in Moscow as it is in Belgrade, as it is in Belfast, as it is in, God help us, Guantanamo Bay.» – Bookslut

Νούμερο 8 στη λίστα του Modern Library 100 Best Novels

Σχετικά links: