Το τέλος της μικρής μας πόλης, Δημήτρης Χατζής

to-telos-tis-mikris-mas-polis«Με το Τέλος της Μικρής μας Πόλης έχουμε ένα πυκνότατο και γλαφυρότατο διάγραμμα της κοινωνικής μας περιπέτειας από κει που την άφησαν οι γενιές του Μεσοπολέμου ώς εκεί που την παραλαμβάνει η γενιά της Αντίστασης. Ο Χατζής έφερε σε πέρας αυτή τη δύσκολη αποστολή που έπρεπε να καλύψει ένα μεγάλο ρήγμα στο νεοελληνικό μύθο. Δε θα μπορούσε να το κατορθώσει αν δεν διέθετε μεγάλο ταλέντο και γνώση που του επέτρεψαν να αφομοιώσει την παράδοση ολόκληρης της νεοελληνικής πεζογραφίας.»
Δημήτρης Ραυτόπουλος, 1964

Με τον τίτλο αυτό -«Το τέλος της μικρής μας πόλης»- πρωτοεκδόθηκε συλλογή διηγημάτων του Δημήτρη Χατζή στη Ρουμανία το 1953, από τον εκδοτικό οίκο «Νέα Ελλάδα». Περιείχε πέντε από τα επτά διηγήματα, δηλαδή τα εξής: «Ο Σιούλας ο ταμπάκος», «Σαμπεθάι Καμπιλής», «Η θεία μας η Αγγελική», «Η διαθήκη του καθηγητή», «Μαργαρίτα Περδικάρη». Τον Οκτώβριο του 1959 δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στην «Επιθεώρηση Τέχνης» το διήγημα «Ο τάφος» και τον Φεβρουάριο του 1962, στο ίδιο περιοδικό, το διήγημα «Ο ντέτεκτιβ». Το 1963 και ενώ ο Χατζής βρίσκεται στην Ουγγαρία κυκλοφορεί η πρώτη πλήρης έκδοση της συλλογής, τυπωμένη στο τυπογραφείο Α. Κουλουφάκου, για λογαριασμό της «Επιθεώρησης Τέχνης». Το 1971 γίνεται η τρίτη έκδοση με επίμετρο το κείμενο του Δημήτρη Ραυτόπουλου «Το νεοελληνικό μάθημα του Δημήτρη Χατζή» (εκδ. «Διογένης»). Από τότε ως σήμερα έχουν γίνει άλλες τρεις εκδόσεις: «Πλειάς», 1974, «Κείμενα», 1979 (οριστική έκδοση, διορθωμένη από τον συγγραφέα) και «Ζώδιο», 1989. […]

Ο παππούς και ο πατέρας του Δημήτρη Χατζή ήταν τυπογράφοι· προς τιμήν τους το βιβλίο στοιχειοθετήθηκε το 1999, για την έκδοση αυτή, στη μονοτυπία των Αδελφών Παληβογιάννη, σελιδοποιήθηκε και τυπώθηκε στο κλασικό τυπογραφείο «Μανούτιος» του Χρίστου Μανουσαρίδη. [Εκδόσεις Ροδακιό]


«Μια πόλη στο μεταίχμιο, έχοντας ν’ αντιμετωπίσει από τη μια την εχθρική στάση της νέας κοινωνίας που διαμορφώνεται κι από την άλλη την εξουσία, παλαιά και νέα. Μια «μικρή πόλη», όπως τη ξέραμε, στο «τέλος» της.» – critique.gr

«Με σιγουριά πρόκειται για μία από τις εντυπωσιακότερες συλλογές διηγημάτων που έχω διαβάσει – και συμπεριλαμβάνω εδώ την ξένη και την ελληνική πεζογραφία. «Το τέλος της μικρής μας πόλης» του Δημήτρη Χατζή αποτελείται από 7 διηγήματα που δεν μπορώ να ξεχωρίσω ποιο είναι καλύτερο από το άλλο» – ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ

«Ο Χατζής βλέπει σε μικροκλίμακα τις ανακατατάξεις και με τη ματιά του βιώματος αλλά και της απόστασης (μέχρι το 1953, όταν πρωτοεκδίδονται) βάζει τον δάκτυλο επί τον τύπον των ήλων. Το τέλος της μικρής-μας χώρας…;» – Βιβλιοκαφέ

«Κάποιοι μπορεί να σκεφθούν σήμερα ότι τα βιβλία του Χατζή έχουν παλιώσει. Ο αιφνιδιασμός τότε γίνεται εντονότερος από το μαστίγωμα της γραφής του.» – Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Σερρών

«Μισόν αιώνα υστέρα από την πρώτη τους εμφάνιση η ραψωδία των νικημένων-ηρώων της μικρής μας πόλης διαβάζεται για να βεβαιώσει ότι το διήγημα στέκει μαζί με την ποίηση σαν το μεγαλύτερο κατόρθωμα του νεοελληνικού λόγου, του νεοελληνικού πολιτισμού.» – Σελιδοδείκτης

«Είναι εντυπωσιακή η καίρια επιλογή των λέξεων και η εκφραστική δύναμη που “του είχε στοιχίσει κόπο και είχε απαιτήσει την προσοχή σε κάθε λέξη, σε κάθε γύρισμά του”» – savoir ville

«Ο συγγραφέας είναι ρεαλιστής. Απεικονίζει πιστά, σχεδόν φωτογραφικά την πραγματικότητα σε λόγο λιτό, καθημερινό, καθαρό.» – ερανίστρια


Σχετικά links: