Το τούνελ, Ερνέστο Σάμπατο

to-tunell

«…δυστυχώς, ήμουν καταδικασμένος να παραμείνω ξένος στην ζωή κάθε γυναίκας.»

«[…] θα μπορούσαμε να πούμε πως στο έργο αυτό έχουμε έναν αντρικό τύπο Μήδειας: είναι ο ίδιος ο εγκληματίας κι αφηγητής Χουάν Πάμπλο Καστέλ. Η ζήλια εκφράζεται σαν απαίτηση να κατέχεις τον άλλον, πράγμα που κάνει τη σχέση αρσενικού-θηλυκού μια μοιραία πορεία προς το φόνο. Θα έλεγα πως ο Καστέλ σκοτώνει, γιατί η ζήλεια του δεν του επιτρέπει να πλάσει το αντικείμενο του έρωτά του, ούτε να το αποθανατίσει (μην ξεχνάμε πως ο Καστέλ είναι ζωγράφος). […]»

«Το τούνελ» είναι έργο παλιό, αλλά και σύγχρονο. Κυκλοφόρησε το 1948 και αναγνωρίστηκε σαν ένα από τα σημαντικότερα έργα της λογοτεχνίας της Αργεντινής. Το 1978, ο συγγραφέας τού έδωσε την τελική του μορφή, που χρησιμοποιήθηκε για την ελληνική μετάφραση.
Σε αυτά τα τριάντα χρόνια, δεν είχαμε μόνο αλλαγές πολιτικές και κοινωνικές στο χώρο της Λατινικής Αμερικής. Είδαμε επίσης την άνθιση μιας λογοτεχνίας σε αυτούς τους ίδιους τόπους, η οποία κέρδισε την παγκόσμια αναγνώριση κι αποτελεί για πολλούς την ελπίδα αναγέννησης του γραπτού λόγου.
Όταν ο Ερνέστο Σάμπατο έγραψε αυτό το σύντομο βιβλίο (χρονικό ή νουβέλα μάλλον παρά μυθιστόρημα), ο Αλμπέρ Καμύ είχε γράψει τον «Ξένο», ο Ζ. Π. Σαρτρ πότιζε το δέντρο του υπαρξισμού και ο Σάμουελ Μπέκετ καταπιανόταν με το «Περιμένοντας τον Γκοντό». Στην Ιταλία, ο Ντίνο Μπουτσάτι έγραφε την «Έρημο των ταρτάρων», ενώ στην Ανατολική Ευρώπη και Ρωσία άνθιζε ο σοσιαλιστικός ρεαλισμός και στις ΗΠΑ κυριαρχούσαν ο Ε. Χεμινγουέι και ο Τζ. Στάινμπεκ. Έχω τη γνώμη πως αυτά είναι μερικά από τα μέτρα σύγκρισης για το έργο που μας απασχολεί. […]

Φίλιππος Δ. Δρακονταειδής
30.12.81 – 8.1.82

«Ο Σάμπατο είναι εξαιρετικός στην πρωτοπρόσωπη αφήγηση,ψυχογραφικός όσο δεν πάει άλλο,σταθερός και αποφασισμένος σαν χειρουργός στην διείσδυση του νυστεριού του, ακάματα παρατηρητικός και λεπτολόγος ως την ύστατη δυνατή προσέγγιση του αντικειμένου του, που την επιχειρεί ως την τελευταία παράγραφο του μυθιστορήματος με αμείωτη υπομονή κι επιμονή.» – Λέσχη Ανάγνωσης του ‘Degas’

«Ο φόνος στο «Τούνελ» είναι μια πράξη χωρίς «γιατί»: καμιά εξήγηση δεν επαρκεί. Το μυθιστόρημα εξελίσσεται σε χρονικό μιας παράνοιας: ψυχαναγκαστικές σκέψεις, αμφιβολίες, αγωνία…Ο έρωτας, λέει ο Σάμπατο, δεν είναι η λύση στην ανθρώπινη μοναξιά: η ανθρώπινη μοναξιά πρέπει να βιωθεί.» – Book Press

«Με τα ανθρώπινα πάθη, τις εμμονές και τον τρόπο που μερικές φορές καταλήγουν όλα αυτά να αποκτούν παρανοϊκή φύση. Ένα έργο με υπαρξιακό χαρακτήρα, θέμα που έχει τροφοδοτήσει τόσα πολλά βιβλία γενικότερα αλλά είναι πάντα επίκαιρο και προσωπικά μου είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον.» – Read for a life

‘An existentialist classic … Retains a chilling, memorable power’ – The New York Times 

«An existentialist classic not unlike Camus’ The Outsider, this compelling read drills ever deeper into the dark recesses of a tortured artist’s unrepentant soul.» – The Irish Times

«The Tunnel is an intelligent, perceptive, but unexceptional tale of the warped, demented logic of an obsessional mind and of the kind of possessive love which can only quell its compulsive suspicions and jealousies by killing its object.» – Sunday Times

«Disturbing, funny and still fresh…» – The Guardian

«The text, brief and unsparing, chronicles a mind’s unmooring, as Castel, the proud logician, master of a cool and «architectural» style, consistently misreads, overinterprets or simply imagines events in a vicious circle in which his own madness feeds on itself to the point that he destroys the very person who most profoundly understands him.» – Los Angeles Times

«this brief, fierce breakthrough novel by a writer who trained as a physicist belongs among the existential landmarks of postwar fiction.» – The Independent

«Dark and dizzying, Ernesto Sábato’s debut novel is a chilling existential thriller that became an important work in the canon of Latin American literature.» – Powell’s

«Despite revealing the crime and the perpetrator in the very first line, this brief but densely packed book doesn’t fail to sweep readers along in a voyeuristic dive into one artist’s obsession and final descent into insanity.» – Publishers Weekly

Σχετικά links: